Brieven voor een mooie [kinder]tijd #28

Het is een rare kronkel om pas te verbinden met onze dierbaren als ze ziek worden, als ze in nood zijn.
Het is een rare kronkel om jezelf pas tegemoet te komen als je ziek wordt, het niet meer trekt.
Het is gek dat het moed vraagt om te zeggen: “Ik kies om te verbinden, met mezelf, met jou, met mijn omgeving.” Omdat dat gewoon de essentie is.

– Binu Singh in Van Hart tot Hart

Ik zocht in het boek van Binu Singh naar een quote omdat ik veel ideeën had en heb om over te schrijven, maar niet meteen een quote. Deze trok mijn aandacht.

Het is er één die ik voel. Die me raakt. Niet per se omdat ik zieke dierbaren heb of omdat ik zelf een burn-out kreeg. Meer om dat voorlaatste zinnetje: dat het moed vraagt om te verbinden. Terwijl dat inderdaad de essentie is.

Als je ons als dier beschouwt – wat we in se zijn – dan zijn we geen solitaire dieren zoals bijvoorbeeld de puntlipneushoorn. Wij hebben altijd in groep geleefd en op veel plaatsen in de wereld is dat ook nog de normaalste zaak. Maar hier is het eerder ieder in z’n huis, deur dicht en klaar.

Dat is bij mij niet anders hoor. Ik hou van de rust en privacy van mijn huis. Heerlijk. Maar tegelijk kan de juiste verbinding ook zo fijn zijn. Met mezelf en met anderen. En dat ben ik aan het leren terwijl ik het mijn kinderen leer.

Ik wil hen leren om te luisteren naar hun lijf en hun hart. Dat vertel ik hen ook vaak. En dat vertel ik mezelf ook vaak. Doe ik dat ook altijd? Dat is een ander paar mouwen. Er zit nog veel conditionering op. Om toch maar over mijn grenzen te gaan omdat het gewoon is. Omdat het gemakkelijker is voor de ander. Omdat het nu eenmaal verwacht wordt.

Maar ik leer bij. Omdat ik dat belangrijk vind. Omdat ik die 85 jaar die dit leven me geeft – ongeveer he – niet alleen maar wil doen wat anderen verwachten vanuit zichzelf of vanuit maatschappelijke norm. Omdat ik wil voelen wat ik nodig heb. Omdat ik échte connectie wil voelen en niet alleen maar de oppervlakkige praat. Omdat ik wil ontdekken wat de essentie is.

Dit artikel was een onderdeel van mijn (bijna) wekelijkse nieuwsbrief Brieven voor een mooie [kinder]tijd. Je kan de volledige nieuwsbrief hier lezen en je er ook op abonneren als je dat zou willen.